wtorek, luty 20, 2018
A- A A+

LOGO

LOGO

Historia Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży

Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży mają bardzo długą tradycję, sięgającą XVI w. Wtedy we Włoszech, Niemczech, Francji i Niderlandach tworzono Kongregacje Mariańskie dla studiującej młodzieży. Miały one kształtować wśród młodych postawy religijno – moralne oraz prowadziły stowarzyszenie młodzieży założone przez ks. Adolfa Kolpinga. Idea i cele tamtego stowarzyszenia przetrwały w niemieckich organizacjach po dzień dzisiejszy. Prawdziwego rozmachu nabrał ruch zrzeszania młodzieży w organizacje katolickie po Encyklice Papieża Leona XIII – „Rerum novarum”, która za jedno z głównych zadań nauki Kościoła uznała oświetlenie spraw doczesnych prawdą o ostatecznym celu człowieka oraz wzywała do społecznego zaangażowania się katolików świeckich. Encyklika ta wymieniała konieczność podjęcia wysiłku odnowy całego społeczeństwa i poparcie rozwoju jego dobrobytu materialnego pośrednio przez wychowanie wierzących do życia w cnocie, a bezpośrednio przez liczne instytucje i stowarzyszenia. Początkowo organizacje młodzieżowe rozwijały się szczególnie w Wielkopolsce, będącej wtedy pod zaborem pruskim. Organizowano młodzież różnych stanów i zawodów, przede wszystkim zaś młodzież pozaszkolną. Główną troską stowarzyszeń było szerzenie oświaty, wychowanie religijno – moralne i uświadomienie ówczesnej młodzieży.

Gdy ziemie polskie po blisko stu pięćdziesięciu latach niewoli zaczęły się zrastać w jedną całość, wtedy to wśród organizacji młodzieżowych rzucono myśl ujęcia młodzieży w jedną krajową organizację. W 1919 r. odbył się zjazd założycielski ogólnokrajowej centrali pod nazwą Zjednoczenie Młodzieży Polskiej, a w całej Polsce na jednolitych zasadach zaczęto tworzyć Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej. Formy działania organizacyjnego już od samego początku były bardzo bogate. Młodzież w poszczególnych oddziałach w zależności od zainteresowań tworzyła różnorodne kółka. Organizowano liczne akademie z okazji rocznic historycznych, świąt państwowych, czy też akademie, które miały charakter ściśle religijny. Jedną z form działalności zapisaną w statucie były zloty dekanalne, powiatowe, diecezjalne, ogólnopolskie. Kolejnym impulsem do tworzenia organizacji świeckich katolików była Encyklika Papieża Piusa XI z 1922 r. – „Ubi arcano Dei”, po której zaczęto tworzyć na całym świecie Akcję Katolicką. W Polsce początkowo obserwowano jedynie pracę i działalność Akcji Katolickiej za granicą. Tymczasem SMP rozwijało się i tak w roku 1936 istniało już 2000 stowarzyszeń lokalnych, połączonych w dziewiętnastu związkach. Ogółem SMP liczyło ponad 100 tys. członków. Gdy w 1930 r. decyzję Episkopatu została powołana Polska Akcja Katolicka, SMP zaczęło się automatycznie uważać za jedną z jej organizacji. We wrześniu 1931 r. uchwałą konferencji Episkopatu Polski SMP zostało oficjalnie inkorporowane do Akcji Katolickiej. Akcja Katolicka posiadała swoje cele wewnętrzne związane z rozwojem organizacji i dobrem jej członków, jak i zewnętrzne, które sięgają pola życia społecznego i wyrażały się oddolnymi formami apostolstwa. Akcja Katolicka kierowała się trzema zasadami:

  • Nic bez poparcia władz kościelnych,
  • Powszechność działań,
  • Wszechstronność zadań.


Rozwój religijny miał być zasadniczym krokiem na drodze do uzdrowienia społeczeństwa. Jedynym ze wskazań Akcji Katolickiej była zasada, że odrodzenie społeczeństwa w Chrystusie należy rozpocząć od samego siebie. Ostateczna forma organizacyjna została nadana Akcji Katolickiej ( w tym także organizacjom młodzieżowym ) w 1934 r. Wtedy Akcja Katolicka skupiła ok. 300 tys. samej młodzieży. W wyniku reorganizacji, dotychczasową centralę pod nazwą Zjednoczenie Młodzieży Polskiej przekształcono w dwie ogólnokrajowe centrale: Katolicki Związek Młodzieży Męskiej i Katolicki Związek Młodzieży Żeńskiej. Natomiast w diecezjach powstały Katolickie Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Żeńskiej. Mimo tak zasadniczych zmian i wprowadzenia nowych statutów KSM kontynuował formy pracy organizacyjnej przyjęte w SMP. Do Akcji Katolickiej wchodziły obok KSMM i KSMŻ jeszcze dwie organizacje katolickie: Katolickie Stowarzyszenie Mężów i Katolickie Stowarzyszenie Kobiet. Wybuch II wojny światowej przerwał działalność KSM. Po wojnie w skutek sprzeciwu władz państwowych zdołano reaktywować jedynie KSMM. Nie udało się natomiast reaktywować organizacji żeńskiej i musiano powołać nową organizację pod inną nazwą: Żywy Różaniec Dziewcząt. W roku 1953 władze państwowe zakazały działalność obu tych organizacji, a działacze byli represjonowani.

Od roku 1989 Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży zaczyna się odradzać. Dnia 10 października 1990 r. KSM otrzymał osobowość prawną i kościelną na mocy Dekretu Konferencji Episkopatu Polski. Statut początkowo obowiązujący został zatwierdzony przez 261 Konferencję Plenarną Episkopatu Polski, a obowiązujący obecnie (znowelizowany) – przez 293 Konferencję obradującą w dniach 4-6 marca 1998 r. Osobowość prawną i cywilną KSM otrzymał Rozporządzeniem Ministra – Szefa Urzędu Rady Ministrów, Dz. U. Nr. 56, poz. 263, z dnia 30 czerwca 1993 r.

Facebook Slide Likebox